Nie patrzę...

Nie patrzę

I tak nic nie widzę

Nie mówię

Bo ciągle się wstydzę

Nie słucham

I tak niedosłyszę

I tylko

Wciąż głupio piszę

O słońcu

I chwilach radości

O smutku

I o niepewności

Herbatę

I smak jej ujmuję

Na wersy

Dzielę, formuję

Ulotność

Chwili zamyślenia

I kruchość

Głębszego westchnienia

Próbuję

Za pomocą słowa

Przywołać

Stworzyć od nowa

Nie szukam

Bo i tak nie znajdę

Nie pytam

Bo jestem outsider

Po prostu

Ja dobrze się czuję

Gdy czasem

Coś sobie zrymuję