Śmierć

Śmierć przywdziewa czarną szatę
W czarne paski – tą odświętną.
Zmaga się z czarnym krawatem
A tam za oknem barwy bledną.

Czarne pantofle zakłada,
Sznurówki wiąże dokładnie,
Bo to bardzo nie wypada,
Gdy Śmierć potknie się i upadnie.

Ostatni guzik zapina –
Czarny, gładki, kwadratowy.
Sprawdza czyja jest godzina
I staje przed lustrem gotowy.

Kolejny zmierzch już nadchodzi
Więc i Śmierć dłużej nie zwleka.
Bierze kosę i wychodzi,
Bo tam już ktoś na niego czeka.