Jak sen

Gaśnie

Z dnia na dzień coraz bardziej

Milknie

Zamyka się w sobie

I uśmiecha coraz rzadziej

Gdy szepcze

Robi to tak

Że ledwo ją słychać

I już wcale

Nie pozwala się dotykać

Puste

Pozbawione wyrazu spojrzenie

Kieruje tam

W ten mroczny

Niepokojący cień

Próbuje go odepchnąć

Westchnieniem

I tylko czasem

Tylko wtedy

Gdy zapada w sen

Na jej twarz

Wspomnienie

Spokoju powraca

Bo tylko wtedy

Ma wrażenie

Że się ten

Mały płomyk

Odradza